arrow_rightarrow_righticon_excelicon_pficon_ppticon_wordmagnifier

Werkwijze

Begrafenis of crematie

In Nederland doen we dat op de dag van begraven of cremeren. Met familie, vrienden en bekenden komen we bij elkaar in een kerk, crematorium, uitvaartcentrum of op een andere locatie en met woorden, muziek, foto’s en handelingen herdenken we de overledene.

Het moment van samenzijn

Dit uur op die plek, met het lichaam voor de laatste keer in ons midden, moet goed zijn. We kijken terug op het leven dat voorbij is en we delen de herinneringen. Want door goed afscheid is het mogelijk om weer verder te leven zonder deze dierbare. Als ceremonieleider bij afscheid kan ik u daarbij helpen.

Hoe?

Door met elkaar in gesprek te gaan verzamelen we samen die informatie, wensen en mogelijkheden, die nodig is om op een passende en persoonlijke wijze afscheid te nemen van deze mens.

Het levensverhaal

Voor mij is de basis het levensverhaal van de overledene. Wie was hij/zij? Wat heeft hij/zij gedaan? Hoe is zijn/haar leven geweest? Wat heeft hij/zij voor hen die achterblijven betekend?

DSC_7888

Wat is er nog meer?

Met alle ingrediënten die we samen op tafel leggen, schrijf ik een levensschets, zoek ik en/of familie, vrienden andere passende teksten of gedichten. Welke muziek kiezen we? Waarbij mijn uitgangspunt is dat de beste muziek in de kast van de overledene staat of op zijn computer, i-phone of wat dan ook. We spreken af wie wat gaat zeggen, wie wat gaat doen. Kiezen we voor beelden in de vorm van foto’s en/of film? Is er een persoonlijk symbool, waarmee de overledene voor iedereen herkenbaar is? Ik denk aan dat kopje koffie dat altijd klaar stond, haar fiets, zijn wandelstok, het schilderij, haar porseleinen verzameling, de truien die ze breide, de biljartkeu of de schoffel waarmee hij in de tuin werkte, zijn laptop, haar mobieltje. Samen maken we een persoonlijk afscheid dat past bij de overledene én zij die achterblijven.

Crematie Ivonne van den Elzen (100)

De onderdelen van een persoonlijke afscheidsviering

Deze duurt (volgens mij) ongeveer drie kwartier tot een uur. Dit is voor eenieder lang genoeg om alles goed te beleven. De basisvorm waarmee ik werk ziet er dan als volgt uit:

Welkom

De overledene wordt naar binnen begeleid als de belangstellenden al hebben plaatsgenomen of de overledene staat al voor in de ruimte als de belangstellenden plaats nemen. Hierbij klinkt muziek. De overledene wordt door mij als eerste begroet en dan heet ik eenieder welkom. Tijdens het welkom kan er door (klein)kinderen of anderen een kaarsje worden aangestoken of een bloem bij/op de kist worden gelegd of een tekening of ander belangrijk voorwerp, zoals dat persoonlijk symbool.

Levensverhaal

Ik noem dit een levensschets, ik schets in woorden het leven van de overledene. Meestal schrijf ik dit en lees ik dit voor, maar dat kan natuurlijk ook door een familielid of vriend gebeuren.

Verhalen, herinneringen

Daarna is het de beurt aan anderen om iets te vertellen, want deze verhalen, herinneringen, belevenissen zijn een aanvulling op het levensverhaal en maken daarmee het beeld van de overledene compleet, waarbij ook gebruik gemaakt kan worden van beeldmateriaal zoals foto’s of video.

Muziek

Ter afwisseling wordt er muziek ten gehore gebracht. Muziek uit de computer of livemuziek. Wellicht zijn er mensen in de familie of kennissenkring die willen zingen of een muziekinstrument willen bespelen. Misschien was de overledene lid van de fanfare of ander muziekgezelschap en willen zij een muzikale bijdrage leveren aan het afscheid. Of misschien huren we een professionele zangeres of muzikant in. Er zijn vele mogelijkheden.

Moment van afscheid

In mijn diensten heb ik ook altijd een officieel moment van afscheid nemen. Want na alle teksten, muziek en beelden weer even alle aandacht naar de kist met de overledene. Ik vraag daarbij om de mensen te gaan staan en spreek dan een passende tekst uit.

Dankwoord

Namens de nabestaanden bedank ik de mensen voor hun aanwezigheid, hun steun en medeleven en ga dan voor in het geven van een laatste groet door langs de kist in het crematorium of op de begraafplaats te lopen. Uiteraard kunnen / mogen nabestaanden zelf een dankwoord uitspreken. Mijn taak is ervoor te zorgen dat de afscheidsviering verloopt zoals afgesproken.

Crematie Ivonne van den Elzen (58)