Door het uitvoeren van een ritueel, proberen we de dood van deze mens een plaats te geven. Zo willen wij betekenis geven aan datgene wat ons overkomt.
Want de dood is een werkelijkheid die we niet kennen.
We zoeken naar mogelijkheden om met deze werkelijkheid te communiceren. Op zo'n moment kunnen we bijna niets anders dan zoeken naar een andere manier van communicatie dan die in ons dagelijks doen en laten.
Deze vorm van communiceren noemen we symboliseren.
Wil de mens in contact komen met een andere werkelijkheid, dan dienen alle vermogens van zijn wezen aangesproken te worden:
* verstand
* gevoel
* zintuigen
Een symbool is te vergelijken met een souvenir, dat je meebrengt als je op vakantie bent geweest.
Dat souvenir: een beeldje, een kaart, een foto, een schilderij, een sjaal, een kledingsstuk, staat symbool voor die bepaalde vakantie.
Zo heeft ieder mens wel een bepaald voorwerp, ding, dat symbool voor hem of haar staat: het kopje koffie - een boek - de trui die zij breidde - de wandelstok - ....
Of een bepaalde bloem kan symbool staan voor zijn liefde, haar kwetsbaarheid, zijn doorzettingskracht, haar schoonheid.
Mijn persoonlijk symbool zal mijn fiets zijn.
Aan deze fiets herkennen al mijn nabestaanden mij.
Deze fiets hoort echt bij mij.
Bij een symbool gaat het om een ding en bij een ritueel om een handeling.
Een handeling die een moment speciaal maakt.
Daardoor kan er op een bepaalde diepere wijze deelgenomen worden aan de werkelijkheid.
Rituelen geven vorm aan verdriet.
Ook het woord kan een diepere werkelijkheid onthullen.
Symbooltaal gaat over dingen, die eigenlijk niet te zeggen zijn.
Een taal die de dingen uit hun verborgenheid haalt.
Als voorbeeld deze woorden, waarbij de foto van de overledene op de kist staat:
Ik zie hem helder op de foto staan
met helder oog en fiere blik
geen enkel spoor van angst of schrik
dat beeld van toen zal nooit vergaan.
Dit beeld blijft op mijn netvlies staan
al stort vandaag de wereld in,
jij blijft degene die ik bemin
en wij, wij moeten verder gaan.
Wij, wij moeten verder gaan.
Met deze woorden wil ik deze bijeenkomst afsluiten,
maar niet voordat ik hier een klein lichtje ontstoken heb.
Ieder van ons weet hoe moeilijk het voor jullie zal zijn verder te gaan.
Dit kleine lichtje ontsteek ik voor jullie
aan een van de kaarsen rondom hem.
Met dit lichtje wil ik namens iedereen hier zeggen,
dat wij hopen dat jullie licht blijven zien in de toekomst.
De komende tijd zal het licht klein zijn,
misschien denk je soms dat het uitgaat.
Weet dan dat er veel mensen zijn die jullie ondersteunen,
die willen dat jullie licht blijft branden.
Rieke Mes.
Powered by Maakum Websites